Platearbeidarens 2017, sånn var det, utanlandske plater – Topp 40

1. BASH & POP sin “Anything Could Happen” er årets beste, og på fleire måter mest etterlengta plate. Tommy Stinson klarar å fortsette karrieren på vegen planert og tilrettelagt av The Replacements på 80- talet, og Rod Stewart og The Faces på 70-talet. Rå rufsete, vindskeiv rock.

Spotify

2. «The Navigator» med HURRAY FOR THE RIFF RAFF og bandets eminente låtskrivar, gitarist og vokalist, Alynda Lee Segarra, var deira femte riktige album. Og det beste.

Platemelding

Spotify

3. “God Like The Sun” med JIMMER kjem ut på rett side av årsbestelista, det vil seie nær toppen. Etter å ha venta i 23 år på Jimmer Podrasky, låtskrivar og vokalist i det fantastiske 80-tals-bandet The Rave-Ups, si førre plate, brukte han “berre” 4,5 år på denne. Og leste du første setninga over her, skjønar du at dette er gode greier.

Platemelding

Spotify

4. BOHANNONS med «Luminary Angels» rulla nok ein gong over meg med rock, blues, country, alt.country, Americana. Eller sørstatsrock om du vil. Og dette burde alle ville.

Platemelding

Spotify

5. ”The Nashville Sound“ er lyden av JASON ISBELL AND THE 400 UNIT på sitt sedvanlege suverene. Deira tredje studioalbum, sjølvsagt spelt inn i Nashville, er ein flott samling låter. Frå det hardt rockande til det nydelige og smektande. Isbell viser seg igjen som ein av dei største låtskrivarane innan Americana-sjangeren.

Spotify

6/7. DEER TICK frå Providence, Rhode Island med låtskriver og vokalist John J. McCauley i spissen leverar to herlege album i år, ”Deer Tick Vol. 1“ og (wait for it….) ”Deer Tick Vol.2“. Der vol. 1 er vesentleg rolegare enn (wait for it….) vol. 2. Begge to er uansett skikkelege høgdepunkt. Anten det er 60-tals soulmusikk eller The Replacements som er inspirasjonen.

Spotify Vol. 1

Spotify Vol. 2

8. “How The West Was Won“ med PETER PERRETT frå legendariske The Only Ones, var endå eit vellukka og særs velkomment comeback. Og sjølv om det har gått 21 år sidan ”Woke Up Sticky” kom ut kjennast det slett ikkje sånn ut. Låtane, stemma og den tilbakelente avleveringa. Alt er som det skal være på ei plate med Perrett i hovudrolla.

Spotify

9. WILL JOHNSON “Hatteras Night, A Good Luck Charm“ er nydeleg og vellydande Americana frå Centro-matic-leiaren. Med enkelte litt forstyrrande element slengt inn her og der. Sikkert for å holde oss på tå hev. Mannens femte soloalbum er uansett alt vi kan forvente oss. Og litt til.

Bandcamp

10. SPARKS er på si 23. plate, ”Hippopotamus“, umiskjenneleg seg sjølv. I ein alder av høvesvis 69 og 72, høyrast ikkje Russell og Ron Mael spesielt gamle ut. Plata høyrast moderne ut og eg mistenker at det er Ron som står for det meste av instrumenta her. Med andre ord minimalistisk utført. Det bandet eg har følgt lengst.

Spotify

11 –

Med “Sad Clowns & Hillbillies” sette JOHN MELLENCAMP tida og musikken attende ca. 30 år. Dog i ein mindre intens utgåve. Med Carlene Carter i rolla til mellom anna Crystal Taliefero og Miriam Sturm i rolla til Lisa Germano. Tida legar alle sår seiast det. Men jaggu slipar ho oss ned òg. Men likefullt eit flott album frå Mellencamp.

Spotify

EYELIDS sin “Or” er Peter Buck-produsert, og bandet kjem frå Portland, Oregon. Og det høyrest faktisk sånn ut. Om du skjønar kva eg meinar. Tidleg R.E.M. blanda med mellom anna The Decemberists og Blitzen Trapper. To andre band frå byen.

Spotify

Og sidan vi likevel er inne på Peter Buck må eg ta med supergruppa med medlemmer frå Sleater-Kinney, R.E.M. (Buck) og Minus 5. FILTHY FRIENDS og deira debutalbum ”Invitation“, er eit fantastisk stykke handverk.

Spotify

JAPANDROIDS sin ”Near to the Wild Heart of Life“ er ikkje like krakilsk og utagerande som på den førre plata frå 2012. Dei forsvann nesten fullstendig etter at dei hadde turnert ferdig ”Clebration Rock“. Og dukka ikkje opp att før tidlegare i år. Men sjølv om tida har roa den kanadiske duoen ned, er dette ei plate eg sett stor pris på. Kanskje eg og har vorten rundare i kantane.

Spotify

“Contraband Love“ frå LARRY CAMPBELL & TERESA WILLIAMS er deira andre album som duo. Dei har jobba saman sidan 1986 og vore gift sidan 1988, så dei har ikkje akkurat dynga oss med utgjevingar. Men dette blir det kanskje endring på no? Uansett, Campbell er mest kjend for dei fleste som musikar i bandet til Bob Dylan frå 1997 til 2004. Her syng han i tillegg, både aleine og i duett saman med Williams. Ein botnsolid plate med blues, soul og country.

Spotify

DREAM SYNDICATE gav ut sitt femte studioalbum, ”How Did I Find Myself Here?“, berre 29 år etter det førre. Og det er ikkje så mykje som har forandra seg. Jason Victor er ny og står for gitarkaskadane, og Chris Cacavas (Green On Red) er nytt medlem på keyboards. Elles høyrast Steve Wynn ut nett som han alltid har gjort. Suverent!

Spotify

“Last Place“ med GRANDADDY lot oss kjenne på ei herleg blanding av powerpop, Mercury Rev, Electric Light Orchestra og 10cc. Kanskje meir enn mindre. Det er ikkje ofte Jason Lytle og bandet kjem med plate. Men det er ei like stor hending kvar gong.

Spotify

DESTROYER er stort sett den kanadiske singer/songwritaren Dan Bejar og på ”ken“ er han framleis i det melodiske og melankolske hjørnet. Og som før du veit ordet av det transporterar deg attende til 80-talet og leikar Simple Minds. Før han nappar deg tilbake til notida.

Spotify

Det kanadiske bandet THE SADIES sitt tiande eigne album, ”Northern Passages“, har eit nydeleg albumcover. Aurora Borealis frå Canada, og om nordlyset treng eit rootsy, twangy, mollstemt lydfølgje innbiller eg meg at The Sadies er det.

Spotify

CHUCK PROPHET har med ”Bobby Fuller Died For Your Sins“ gitt ut 12 studioalbum etter oppløysinga av Green On Red. I Paisley Underground-samanheng berre overgått av Steve Wynn. På årets plate har han med seg eit stjernelag både på musikar- og produsentsida. Både i musikalsk innhald og tittel er denne plata bortimot uovertruffen i år.

Spotify

Det er unna få andre å ha ei så særprega stemme som AIMEE MANN, den gjer “Mental Illness“ til nok ein nydeleg milepæl i karrieren. Saman med låtane, singer/songwriter-lydbiletet. Folksoftrock-powerpopen. Alt det som gjer Mann til ein særprega artist.

Spotify

ANDREW COMBS har sanneleg utvikla seg sidan debuten frå 2012, ”Worried Man“. Som var meir reinspikka klassisk country. Ei lita justering på ”All This Dreams”. Litt meir Westcoast, som om Jackson Browne var ein Texas-songwriter. Ein trend han fortset på “Canyons Of My Mind“, med ei helling meir mot Harry Nilson og James Taylor.

Spotify

“Anchors” er WILL HOGE sitt åttande studioalbum, lyden og uttrykket ligg framleis i gatene til Springsteen og Ryan Adams. Og Bob Seger. Ei samanlikning som hadde vore verdilaus om ikkje mannen leverte gode låtar. Og det gjer han jo sjølvsagt.

Spotify

FATHER JOHN MISTY leverer ikkje mykje komikk på ”Pure Comedy“. Heller sorg. Og knuste hjarte. Men musikken er nydeleg. Ein slags softrock americana. Med mykje piano. Og blåsarar. Rett og slett nydeleg, anten han held tempoet nede. Eller spring i veg.

Spotify

Han fortset sin ferd i, og utforsking, av 60- og 70-tals soul DANIEL ROMANO på ”Modern Pressure“. Den stilsikre crooneren av 50- og 60-tals countrymusikk glimrar framleis med sitt fråvær. Utan at eg klagar.

Spotify

“Wild Kingdom“ med COTTON MATHER er nok eit solid tillegg i diskografien til Austin, Texas-bandet. Smart, moderne popmusikk. Sjekk også ut årets EP: Platemelding Spotify

Spotify

LEE BAINS III & THE GLORY FIRES sin ”Youth Detention“ set som vanleg fyr på det meste. I alle fall innleiingsvis. Plata er ganske så variert i tempo og intensitet. Noko som får fram dei ibuande nyansene som ligg i låtene. Med andre ord umiskjenneleg Lee Bains. Men den høgoktane sørstatssoulrocken blir så mykje betre, med innlagte kvilepausar.

Spotify

”Another Summer of Love“ viste at GospelbeacH og Brent Rademaker ikkje hadde problem å følgje opp den flotte debuten frå 2015. Psykedelisk vestkystrock, med slagside mot country.

Spotify

PORTER and THE BLUEBONNET RATTLESNAKES sin ”Don’t Go Baby Its Gonna Get Weird Without You“ blei dessverre hans siste plate. Han omkom dessverre i ei bilulukke i fjor på veg til ein spelejobb, plata var nesten ferdigstilt når tragedien inntraff. Familie og vener sørgde for at plata kom ut. Ei trist, men veldig god avslutting på karrieren.

Spotify

“Prisoner” med RYAN ADAMS overraska både musikalsk og i format. Musikalsk har han føter i både singer/songwriter-tradisjonen og stadionrocken. Noko han taklar særs godt i båe tilfella. Når det gjeld format, så finnest den her i huset i fire forskjellige utgåver. Utan å utbrodere det noko meir.

Spotify

KOREY DANE, frå Long Beach, California, spelar på si andre plate, ”Chamber Girls“, americana med powerpop-element. For meg eit ubeskrive blad, ein artist med eit flott musikalsk uttrykk og sterke låter.

Spotify

Marlon Rabenreither si andre plate under namnet GOLDSTAR, ”Big Blue“, er ei solid sak om du liker countrysoul og småskranglete folkrock, sistnemnde som Neil Young i dei gode dagane. Sjå ikkje lenger. Karen frå Los Angeles er nett det du treng.

Spotify

A GIANT DOG ”Toy“ viser eit band som er i stadig utvikling. Bandet står framleis for dei soniske utblåsingane inn i mellom, men lydbiletet denne gongen er meir glamrock. Meir reindyrka 70-talsrock.

Spotify

Og når vi først har nemnt den store hunden, må vi ta med hobbybandet til Sabrina Ellis og Andrew Cashen, SWEETSPRIT. ”St. Mojo“ er deira andre fulle album. Meir glam, meir funk, meir pomp og prakt, meir ballader. Eigentleg noko heilt anna. Og like nødvendig som A Giant Dog.

Spotify

THE KERNAL veit eg lite om. Men han/dei er basert i Jackson, Tennessee. ”Light Country“ er The Kernal sitt andre korte album. Og musikalsk snakkar vi om klassisk countrymusikk tidsett stort sett i 70-talet. Det er faktisk veldig bra, og faktisk alt for kort.

Spotify

Når New York-punkbandet The Etter gjekk i oppløysing fann vokalist Lindsay COCO HAMES tida inne for å gjere noko litt annleis. Ho danna bandet Parting Gifts med Greg Cartwright (Reigning Sound), dei ga ut to plater. Og i 2014 var ho ein del av turnéversjon av The New Pornographers. Før ho no endeleg solodebuterar med ”Coco Hames“. Og no er det 60-tals Phil Spector-lyd og 70-tals Memphis Soul-lyd som gjeld. Steikandes bra!

Spotify

THE DEEP DARK WOODS med ”Yarrow“ høyrest ut som nære slektningar av The Handsome Family.

Like pene, like gotiske og mørke. Berre kanadiske. Og med same country-twang.

Spotify

“Hallelujah Anyway“ med HISS GOLDEN MESSENGER. Det går unna no. Singer/songwriter Michael Taylor leverer ei ny plate nesten kvart år. Blandinga hans av klassisk rock, folk-soul og country, går uansett ikkje av moten. Så ei plate i året frå Taylor i Raleigh, North Carolina er minimum.

Spotify

LOW CUT CONNIE og deira fjerde album ”Dirty Pictures, Pt. 1“ si største endring, var at pianisten overtok vokalen frå trommeslagaren. Fordi sistnemnde slutta. Men elles læt Philadelphia-bandet like friskt som tidlegare. I tillegg har dei fått endå ein prominent tilhengjar. Frå før har Barack Obama nemnd si beundring for bandet. No har også Elton John meldt seg på. Sistnemnde har med bandet sitt bruk av piano å gjøre.

Spotify

Til slutt: SHARKS si “Killers of the Deep” som er bandets fjerde plate siden 1973, er ei flott plate. Det er litt spesielt, det skal seiast. Eit band som er lite kjent ut forbi meinigheita. Dei hadde si stordomstid på byrjinga av 70-talet. Og omsette plater over disk her i Florø då. (Eg kjenner både kjøper og seljar…). Men akkurat det kjem aldri til å skje igjen, mitt eksemplar av denne plata er kjøpt direkte frå bandets nettside.

Platemelding

Spotify

Advertisements
Dette innlegget vart posta under Uncategorized. Bokmerk permalenkja.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s