Platearbeidarens 2018, årets beste plater, litt ymse.

TYPHOON ”Offerings“

Eit band eg aldri hadde høyrt før i år, men på det som er Portland-bandets fjerde album treff dei ein streng som resonerar hjå meg. Indierock, kammerpop, mørke lange tekster, Frightened Rabbit kryssa med Okkervil River. Eit dobbel-album som ikkje er i nærleiken av å være for langt.

Spotify:

EELS ”The Deconstruction”

Eels og Mark Oliver Everett, er bandet, artisten, whatever, som aldri forandrar seg. Og berre gir og gir. På sitt cirka tolvte album får vi nok ein god dose med Everett sin vindskeive og til tider surrealistiske alternativrock og indiepop. Og heller ikkje på årets utgjeving skuffar dei.

Spotify:

SALAD BOYS ”This Is Glue“

Nok eit band som tar oss attende down under på 80-talet, denne gongen New Zealand. Tidsriktig, gitarorientert indierock med ringlande gitarar. Tidsriktig for 1987, men også her veldig 2018. Det finnast ikkje spor av nostalgi i det Joe Sampson og bandet driv med.

Spotify:

THE PRETTY FLOWERS “Why Trains Crash“

Los Angeles-bandet leverer ei solid blanding av indierock, punkrock og powerpop på debutplata si.

Inspirasjonen frå fuzzbaserte band som Superchunk og The Replacements skin tydeleg gjennom. Stort sett lysande heile vegen gjennom.

Spotify:

CAR SEAT HEADREST ”Twin Fantasy“

Det opprinnelege albumet frå 2011 ”re-recorded, re-imagined in 2018“. No høyrde eg ikkje dette for sju år sidan, så for meg og mange andre, er dette eit heilt nytt og sjølvsagt spanande album.  Sjølvsagt heilt umiskjennelig Will Toledo og Car Seat Headrest. (Også det originale albumet frå 2011 har fått si vinylutgjeving i år, i ei litt begrensa utgåve).

Spotify:

OKKERVIL RIVER “In The Rainbow Rain”

Will Scheff sitt 10. album er ikkje av bandets aller sterkaste. Men Austin-bandet har likevel ikkje problem med å plassere seg godt innanfor det akseptable.

Spotify:

MITSKI ”Be The Cowboy“

Japan-fødde, New York-baserte Mitski Miyawaki lagar framleis nydeleg, alternativ barokk småjazza bossanova indie-poprock. Hennar femte utgjeving står ikkje noko attende for tidlegare meritter.

Spotify:

POLLIES ”Transmissions“

Alabama-bandet debuterte med eit brak i 2012, gjekk litt under radaren min i 2015, men kom attende i siktsona mi i 2018. Dei returnerte også til This Is American Music, og blei dermed lettare å sjå igjen. Og dei utvikla seg også litt, dei inkorporerte noko som må kunne kallast krautrock på eit par låtar. Og gjorde seg dermed litt meir utilgjengelege og støyande. Noko som førte til ein litt lengre tilvenningsprosess.

Spotify:

Digital only:

BRANDEN BARNETT “Father, Son and the Hungry Ghost“

Nok eit flott album frå Branden, i anda til Ghost Shirt og hans soloalbum frå 2012.
Ei blanding av powerpop og singer/songwriter-materiale.

Bandcamp:

DREW BESKIN ”Nostalgia Porn“

Andre utgjeving ein av hovudpersonane i The District Attorneys, Party Dolls, og PURSES. Indierock, alternativ, sørstats-soul. Ei utgjeving som vidarefører arven etter The District Attorneys.

Spotify:

PINEGROVE ”Skylight“

New Jersey-bandet sitt 2016-album var for meg årets beste plate. Årets plate fekk ein trangare fødsel grunna frontmann Evan Stephens Hall sin oppførsel ovenfor kvinnelege fans, ein sak som per no ser ut til å ha løyst seg. Dei mista litt momentum grunna dette, og eg veit er ikkje heilt kva eg meiner om dette enno. Men inntil vidare høyrast musikken her veldig bra ut. (Kjem på vinyl i februar 2019)

Spotify:

Advertisements
Dette innlegget vart posta under Uncategorized. Bokmerk permalenkja.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s